Fort Europa Polariseert

De laatste weken wordt het internationale nieuws met name gedomineerd door nieuws over de steeds verder toenemende stroom mensen die vanuit Libië de Middellandse Zee over willen steken naar Europa, om hier een veilig heenkomen voor de oorlog of anarchie in hun eigen land, danwel een betere toekomst voor zichzelf te vinden. Praat en actualiteitenprogramma’s nemen het onderwerp allemaal op in hun programmering, en in een grote verscheidenheid aan varianten wordt eigenlijk steeds dezelfde vraag gesteld.

 ‘ Moet Europa deze mensen toelaten, of moeten we de grenzen sluiten ? ‘

 Ook mij wordt de vraag regelmatig gesteld, want ik ben immers op Malta geweest, heb gewerkt in de detentiecentra op Malta, ben in Irak geweest, en zo ongeveer in heel sub-Sahara Afrika, dus dan zal ik er wel een mening over hebben. Beter nog , ik zal wel een oplossing weten, zoals alle experts en commentatoren het wel weten .

 ‘ We moeten ze terugsturen, allemaal’

‘ We moeten ze binnen laten, allemaal ‘

‘ We moeten de boten kapotschieten, allemaal’

‘ We moeten extra vluchtelingen opnemen, allemaal ‘

Al deze ‘ oplossingen’ zijn een Pavlov reactie op de humanitaire ramp die zich aan het voltrekken is in onze achtertuin. Geen enkele van deze ‘ oplossingen’ doet recht aan de complexheid van het probleem. Wat mij verder enorm opvalt is, dat bij het gebrek aan verstandige mensen, er een enorme polarisatie optreedt tussen de mogelijke oplossingen die worden aangedragen. Een Thiery Baudet, die vindt dat de grenzen gesloten moeten worden, wordt vaak met nauwelijks verholen minachting nog net niet live op tv voor racist uitgemaakt, en mensen die pleitten voor een Europese politiek van meerdere migratieloketten worden vaak weggezet als onnozele wereldvreemden die niet door hebben wat er speelt. Feit is dat we te maken hebben met een veelomvattend probleem, dat we inderdaad deels zelf mede gecreëerd hebben.We lossen dit niet met een set maatregelen in een paar maanden tijd op. Naar mijn mening moeten we zo reëel mogelijk de problemen benoemen en daar waar we kunnen, zullen we in moeten grijpen, en handelen. Ook als dit geld kost en ons morele hoofdbrekens bezorgt. We moeten dus de handen op elkaar krijgen voor acties zoals die van AZG, die mensen willen redden in de Middellandse Zee. Elk gered leven is er een. Om de stroom boten zo veel mogelijk in te dammen zullen er snel ‘ safe havens’ ingericht moeten worden op het Libische vasteland, die gerund worden door VN troepen. Dit zal niet makkelijk worden, ze zullen gericht moeten zijn op het onderbrengen van wellicht wel een miljoen mensen. Pas dan kan er opgetreden worden tegen de smokkelaars en hun infrastructuur. Dit is allemaal alleen nog maar een pleister om het ergste bloeden tegen te gaan.Europa zal toe moeten naar een volledige, allesomvattende migratiepolitiek, die onderscheidt maakt tussen asielzoekers en gelukszoekers. Asielzoekers moeten altijd welkom zijn. Triage met snel en duidelijk gebeuren. Gelukszoekers komen er niet in, en worden meteen teruggebracht naar waar ze vandaan kwamen.

Mijn eigen ervaring is dat de mensen uit sub-Sahara Afrika en in andere delen van de wereld helemaal niet weten wat ‘ asiel’ zoeken is. Zij komen niet naar Europa om asiel te zoeken. Zij komen om hun perspectief te verbeteren. O, hun familie een betere toekomst te geven. Dat is een valabel argument om naar Europa te komen. Honderdduizenden Nederlanders deden hetzelfde toen ze naar Australië en Canada vertrokken. Enig verschil is dat het nu clandestien en crimineel gebeurd.Er ligt dus een enorm grote verantwoordelijkheid en taak op een land als bijvoorbeeld Nederland om in de landen waar deze ‘ gelukszoekers’ vandaan komen, informatie te gaan verspreiden . Informeer studenten, arbeiders, huismoeders, straatjongens, meisjes over de mogelijkheden en onmogelijkheden om naar Europa te reizen, en wat de implicaties zijn van keuzes die ze daarin maken. Zorg dat er een tegenwicht komt voor de sprookjes die ze door mensensmokkelaars worden verteld.

worshop_1

Ik verzorgde in 2009 migratieworkshops op de Salahuddin University in Arbil , Irak, en op de Makarere University in Kampala, Uganda. Daar bleek steeds weer dat ook de jonge hoogopgeleide elite van deze landen gewoonweg niets wist over naar Europa migreren. Niets, anders dan wat ze uit derde hand via via hadden vernomen. De algemene feedback was steeds dat men dit soort workshops heel nuttig vond, en dat het hun voorzien van informatie die ze niet kenden. Ik vind het onze plicht om mensen deze informatie te geven, zodat er een tegenwicht komt aan de eenzijdige info die er op dit moment voorhanden is. Het is een project dat makkelijk op te starten zou zijn, via het ambassade netwerk, en dat met relatief weinig inspanning en investeringen veel mensen kan bereiken.

Workshop

Je kan de huidige humanitaire crisis in de Middellandse zee niet terugbrengen tot een ‘ ‘open deur’ of ‘fort Europa’ vergelijking. We moeten de zaken in een mondiaal verband zien, en we kunnen niet anders dan daar onze verantwoordelijkheid in nemen.

Dat begint klein, met wat we nu moeten doen, en dat moet uitgroeien tot een nieuw Europees migratiebeleid dat verder kijkt dan migratie alleen

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s